Muzeum Emigracji w Gdyni zakończyło proces digitalizacji i publikacji kolejnej części swoich zbiorów – 1600 obiektów zostało zdigitalizowanych, opracowanych, a następnie umieszczonych w katalogu online.
Muzeum Emigracji w Gdyni to miejsce, w którym od 2015 roku prezentowane i gromadzone są unikalne zbiory mające na celu ukazanie zarówno różnorodności, jak i uniwersalności doświadczeń migracyjnych Polek i Polaków za granicą oraz tych, dla których Polska stała się nowym domem. Dowiedz się więcej o naszych zbiorach.
Digitalizacja archiwaliów
W ramach realizacji projektu „Kultura cyfrowa 2025” Muzeum opracowało, zdigitalizowało i nieodpłatnie udostępniło w internetowym katalogu w formie wirtualnego muzeum 1600 obiektów. Należą do nich:
- Album z wyprawy Józefa Siemiradzkiego do Ameryki Południowej (1891). W czasie tzw. brazylijskiej gorączki emigracyjnej Józef Siemiradzki, krewny malarza Henryka Siemiradzkiego, współpracował z organizacjami wychodźczymi. W 1891 roku odbył podróż do Brazylii, Urugwaju, Chile i Paragwaju, by ocenić sytuację polskich emigrantów i przeprowadzić badania terenowe.
- Kolekcja ponad 350 fotografii polskiej emigracji w USA (lata 20.–90. XX w.). Zbiór przedstawia polskich emigrantów, Amerykanów polskiego pochodzenia oraz Polaków; dyplomatów, artystów, sportowców, odwiedzających USA. Autorami zdjęć są amerykańscy fotoreporterzy związani m.in. z Chicago Times i New York Times, a kolekcję stworzył prof. John P. Dunn.
- Archiwum dokumentujące życia oraz twórczości polskiego pianisty i kompozytora Sylwana Mieczysława Milewicza, działającego w 20-leciu międzywojennym na Dalekim Wschodzie.
- Zbiór dotyczący pracy na polskich przedwojennych transatlantykach. Obejmuje fotografie, dokumenty i druki związane z pracą stewarda i ochmistrza na statkach: s/s „Pułaski”, s/s „Polonia”, m/s „Batory”, m/s „Chrobry”.
- Kolekcja list pasażerów i kart dań z przedwojennych transatlantyków: s/s „Kościuszko”, s/s „Pułaski”, m/s „Piłsudski”. Zawiera m.in. unikalną listę pasażerów rejsu s/s Kościuszko z 1936 r., w którym uczestniczył Bruno Schulz. W jego kabinie podróżowali: Zygmunt Dmowski, Szulim Lederkremer, Jan Matula i Albert Rozenberg.
- Album z 1933 r. przedstawiający Dworzec Morski w Gdyni. Unikalny album zawierający fotografie i oryginalne plany pomieszczeń dzisiejszej siedziby Muzeum Emigracji.
- Kolekcja Małgorzaty Ostrowskiej-Sikory, ukazująca losy jej ciotki Małgorzaty „Rity” Matusiak. Kolekcja fotografii, dokumentów i listów przedstawiających losy Małgorzaty „Rity” Matusiak, polskiej żołnierki, sanitariuszki w Armii Andersa, a następnie biznesmenki w Wielkiej Brytanii. Wraz z armią Andersa przeszła przez Iran, Irak, Palestynę i Egipt dotarła do Włoch. W 1946 r. przyjechała do Londynu, gdzie najpierw pracowała jako sprzedawczyni, potem otworzyła sklep Delicatessen – miejsce spotkań i centrum wsparcia dla lokalnej polskiej społeczności.
- Materiały dotyczące Janusza Grodzickiego. Kolekcja fotografii i dokumentów dotyczących Gdynianina, absolwenta Państwowej Szkoły Morskiej, kapitana żeglugi wielkiej amerykańskiej marynarki handlowej, który po II wojnie światowej pozostał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Pracował w kierownictwie firm amerykańskich i szwedzkich, był członkiem prestiżowych instytucji morskich oraz tłumaczył podręczniki morskie na język polski.
- Kolekcja Cezarego Orłowskiego. Zbiór przeźroczy dokumentujący pracę plantatorów kawy w Afryce i Brazylii. Kolekcja dotyczy życia Józefa Mielczarka – żołnierza, jeńca w obozach rosyjskich i niemieckich w czasie II wojny światowej, emigranta do Republiki Środkowoafrykańskiej i Brazylii.
- Zbiór dotyczący powojennych transatlantyków. Zawiera fotografie, dokumenty i druki związane ze statkami m/s „Batory” oraz ts/s „Stefan Batory”.
- Kolekcja Seweryna Ozdowskiego obejmująca listy Polaków do Komitetu Łączenia Polskich Rodzin w Australii (1980–1983) oraz korespondencję Ozdowskiego dotyczącą uzyskania paszportów dla rodziców (1977–1980). Ozdowski pracował w PAN nad pionierskimi badaniami dotyczącymi świadomości robotników, uczestniczył w demonstracjach, był aresztowany za posiadanie zakazanych książek. W latach 70. wyemigrował — najpierw do Niemiec, potem do Australii. W celu pomocy Polakom w Australii w legalnym przyjeździe ich rodzin został utworzony Komitet Łączenia Rodzin.
(Fot. zdjęcie przedstawiające 6 mężczyzn na pokładzie statku. Najwyżej z nich, w mundurze, siedzi Alfons Hennig – starszy ochmistrz na polskich transatlantykach: s/s „Pułaski”, m/s „Chrobry”, s/s „Polonia” i m/s „Batory”. Obiekt pochodzi z kolekcji Wandy Hennig.)
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
